نمیدونم!!!

هر کی آزارم بده از زندگیم حذفهههههههههههههه!

 چون چوب ختم پره و آستانه تحمله درد و رنجم از محيطه اطراف، خفن زيره صفره

دوستان، اقوام، همكاران، سايبر، خيابون، كوه، دشت، بيابون.........................

ميخام يه خودكار قرمزه ضد آب بردارم و همه آدم بداي ذهنمو(متواضعانه: آدمايي كه آزارم ميدن)

خط خطي كنم.

هر كي هم منو عمدي ميرنجونه تا اطلاع ثانوي، الهي بميره

همون دختره كه يه روز همه چي رو سفيد ميديد اما الان سعي ميكنه سياه ببينه تا حداقل خاكستري ببينه / تا كسي سياهش نكنه!!!

چی میشه و چرا باید یه زندگیه مشترک رو ادامه داد یعنی چه دلایلی وجود داره که یه زندگی با همه خوبیها و بدیهاش ادامه پیدا کنه؟!

اگه چه شرایطی باشه باید یه زندگی مشترک به پایان برسه؟ تا چه حد باید دست و پنجه نرم کردن با مشکلات موجود تویه یه زندگی رو ادامه داد؟

فراموش نکنید اینا سوالات من به عنوان یک زن تویه یه کشور سنتی با تمومیه تابوها و محدودیتهاشه که طلاق میتونه پیامدهای شناخته و ناشناخته فت و فراونی داشته باشه... کی میتونه به سوالات من جواب بده یا مسئله رو بررسی کنه؟

این مطلب رو احتمالا ادامه میدم چون خیلی مهمه ممنون میشم همکاری کنید

قربون یو